|
Pakjesavond is van de Sint voor het kind. Wie je pakt 's avonds zijn je ouders met hetzelfde bedrog van vorig jaar. Pakjesavond is met kado's en lekkers. Wie je pakt 's avonds is Krampus of Zwarte Piet. Omdat je stout bent geweest. Dus moet je zingen, of anders roe. En je zou wel willen
maar het gaat gewoon niet. Na voldoende ontwaking is er geen leven noch Zwarte Piet. is gelogen, maar velen weten niet dat zelfs Spanje niet bestaat. Wat wij van de Sint maken gaat geeneens volgens de traditie. Hoe verknipt wil je het hebben? Neem dan Ameland, waar ze met Sunneklaas tenminste nog moeite doen om Krampus te vertalen. Maar waarom ze vrouwen slaan die zich niet aan spelregel houden... in welke fetish is het eiland verzeild geraakt? Creatief zijn we, dat is te zien. Nu nog onderscheid in deugdzaam straffen. Overigens is straf achterhaald. Beloon goed gedrag, maar straf het slechte niet. Het werkt averechts. Ik weet, deze woorden bereiken de stront tussen oren niet. Over honderd jaar is het nog steeds feest als het om berisping gaat. Angst aanjagen! Zo is een gemiddelde volwassene zelf nog niet hersteld van de jeugd. In de kern is het bang voor van alles. Wat het is overkomen zal het de ander wijsmaken. Vroeger voelde ik al dat er iets niet pluis was in het gedrag van de 'volwassene'. Ouders die zichzelf verliezen in allerlei normen en meedoenerij. 'Wacht even, kind, ik ben met de buurvrouw aan het praten', 'als je nu niet ophoudt, ga je naar je kamer' en 'wat ben jij vervelend, als je zo doorgaat wordt het geen ijsje vandaag'. [zucht] Waar een moeder moeite kan hebben om met haar kind om te gaan, voel ik zo'n ukkie aan. Heb ik geen moeite met een woedeaanval en denk ik bij mijzelf dat de vrijheid om te zijn hoe je bent al vroeg wordt ontnomen. Berisping drukt angst dieper in het wezen, tot de bom herhaaldijk barst en het met de rug tegen de muur komt te staan. Wanneer het op leeftijd dan eens uit goed de slof schiet, kan ik er kippenvel van krijgen. Heerlijk om gade te slaan wie als Vajrapani ontploft. Al is ongecontroleerd kwaad net zo goed. Gevoelens zijn valide. Leer er mee leven. Of het reëel is, dat is een ander verhaal. Het is net zo onredelijk om als ouder een gebrek aan hier en nu te hebben. Niet in staat om het vuur te aanschouwen en zich als brandweercommandant voor te stellen, die als rustige regenbui wacht. Rust zelve is. Kalmte bewaart. Tot het vanzelf verandert. Waar het nog een puntje aan kan zuigen, als je het mij vraagt. Eerlijk zijn met ze gebeurt zelden. Waarom vertellen we ze niet dat er geen andere methode is? Dat papa en mama het ook niet goed doen maar dat dit er bij hoort. Dat ze niet moeten blijven geloven wat pa en ma vertellen, want anders is het water naar zee dragen, zoals zij zelf laten zien. Wie bedenkt zich dit? Niemand. Tis te druk. Het kind is maar één van de verlangens die om aandacht vraagt. Het grote kind wil immers een leven vullen met een verspilling aan energie. Hoe wijsheid ook luidt. Het is hardnekkig, maar realiteit is illusie, aldus Einstein. Nu heeft het 't nog over kleine bijzonderheden van gezindheid. Er zijn gekkere dingen, zoals je hele leven in jezelf geloven, maar niet dusdanig interesse hebben dat je nagaat of dit realistisch is. Waarom? Kom met een waterdicht argument, dan laat het ook mij met rust. Al kan je er verdomd op zeggen dat ik je onderuit haal, oogkleppen afruk en in het vragenvuur werp. De ogen zijn goed, gehoor scherp en gevoel zo dat het pijn voelt waar jij (nog) onbewust van bent. Wie leeft op wijze dat zich, kind zowel Sint, hetzelfde zijn als een filmfragment? |
