Ontzag

Wat heb je gevoel voor muziek zeg. Heb ik niet. Net als hoe je danst. Laat staan je woordspelingen. Kan ik dat maar.

Als het bloed pompt en sekse hei, kun je liefde bedrijven door een ritme te volgen. Doe nu niet alsof dat geen muziek is. Trom desnoods op een drum alsof je voost. Of gebruik een MIDI controller. Touchpads zijn immers in. Misschien klinkt het. Het hart danst, is dit niet genoeg?
Spelen met woord en andere ongein komt eventueel vanzelf, als het onnodige ballast overboord mietert. Wie me prijst, valt niet in de prijzen. Behoudens wat voorbij gaat aan het volgende kunnen we het zogeheten talent, gevoel voor kunst en vaardigheid, wat we ons wijsmaken, wijten aan een groter geheel. Zo ben ik ook niet degene die deze woorden schrijft. Ook het lichaam kan een instrument vormen.
't Strenggelovige kan beamen dat al het goede van God, wat voorafgaat, is. Niet van jou. Waarbij je je richt tot wat niet deugt. Als je je een 'je' waant. Wat per definitie niet klopt. Zo onderzoek wie die je, die ik is. Het is diens afwezigheid wat iets mogelijk zou kunnen maken, niet andersom. Net zo wat moeiteloos gaat, niet te eigenen valt. Het gaat moeiteloos. Inspanning kost moeite. Dit gaat niet samen. Al zijn het zoethoudertjes.
Uiteindelijk weet niemand hoe dingen komen. Neem kunstlicht. 
Vele pogingen tot het lukte, maar deze iemand toeschrijven, vergeet het. Patent is voor iets anders dan het persoonlijk claimen ervan. Hoe groter de kunst, des te groter de bescheiden nederigheid, welke net zo onverklaarbaar is.
Hemel op? Liever af, zo het kan zien waar nog een restje zit, dat door hoon en spot de persona raakt. Het is juist knap te geloven dat iemand wie zogenaamd danst, speelt of wat dan ook, dit echt doet. Het ganse leven een wezen wanen, wat niet bestaat? Petje af. Ik zie het mezelf niet doen. Zo gek ben ik niet.
Ontzag? Waar ont voor staat is zo dubbel als wat. Het kan respect zijn, maar ook een tegenovergestelde. Al zal dit laatste deze betekenis niet halen. We zijn zo conservatief. 
Hemeltjelief, wie ophemelt is dief van de nuchtere houding die verloren gaat. Opgehemeld met wie eigenlijk niet op maar hemelt, zo zaken (onnodig) persoonlijk is maken. Faam is als een vinger tussen de spaken. Stel beroemdheden aan de kaken. Hoeveel sessies heeft een diva (of divo) nodig om de spanning van de felle lampen te verwerken, laat staan te bekomen van bezeten fans, die door de roze lens niet het werkelijke wezen zien?